Volgens Pinto draait de discussie vooral om drie hoofdpunten: reistijden, temperaturen en dichtheden.

“Wat veel mensen vergeten, is dat het meeste stress bij een dier ontstaat tijdens het laden en lossen,” zegt ze. “Dus als we de maximale reistijd verkorten, zoals nu wordt voorgesteld (van 24 naar 21 uur) dan zorgen we juist voor méér laad- en losmomenten. En dat is allesbehalve bevorderlijk voor het dierenwelzijn.”

Ook het onderdeel temperatuur roept vragen op. “We pleiten er al langer voor dat niet alleen de temperatuur in de laadruimte gemeten wordt, maar ook de gevoelstemperatuur wordt meegenomen. Want een varken dat in Zuid-Spanje leeft, is andere omstandigheden gewend dan eentje uit Noord-Europa. De regels zouden daar rekening mee moeten houden.”

En dan is er nog het punt van de dichtheid, namelijk hoeveel dieren er tegelijk vervoerd mogen worden. “De voorgestelde nieuwe rekenmethode levert in de praktijk onbruikbare uitkomsten op. We moeten zorgen dat regels ook uitvoerbaar blijven voor mensen die het werk doen.”

Grote betrokkenheid in Spanje

Dat deze wijzigingen leven in de sector, blijkt wel uit het enorme aantal reacties op de consultatie van de Europese Commissie: meer dan 3.100. Volgens Pinto is dat geen toeval.

“In Spanje zijn transporteurs en veehouders zich heel bewust van de impact van deze regels. Iedereen weet: dit raakt ons in de praktijk, elke dag weer. Dus het is logisch dat er veel betrokkenheid is. Vanuit ANTA merken we ook dat mensen actief meedenken en reageren. Ze willen regels die werken, voor mens en dier.”

Spanje vs. Nederland: twee werelden

Hoewel de regels Europees zijn, is de manier waarop ze worden toegepast per land nogal verschillend. “In Nederland is er vaak een striktere interpretatie,” legt Pinto uit. “Daar is het toezicht strakker geregeld, met meer centrale aansturing en digitale controle.”

In Spanje is de situatie anders. “Wij hebben te maken met verschillende regio’s die elk hun eigen aanpak kennen. Dat zorgt soms voor minder uniformiteit en maakt het toezicht complexer.”

Dat verschil in aanpak kan volgens haar tot verwarring leiden, zeker in het grensoverschrijdende transport. “Een Europese harmonisatie zou daar enorm bij helpen.”

Nieuwe regels, nieuwe zorgen

De aanpassingen brengen voor transporteurs flink wat uitdagingen met zich mee. Zo betekent een kortere maximale reistijd dat routes aangepast moeten worden, met meer tussenstops of het inzetten van extra voertuigen. “Dat maakt het werk logistiek ingewikkelder en zorgt voor hogere kosten,” zegt Pinto.

Ook het digitale aspect van de nieuwe regelgeving is een punt van aandacht. “Natuurlijk is het goed om met systemen te werken die ritten registreren en temperaturen monitoren. Maar dat vraagt wel om investeringen, opleidingen en tijd. Voor kleine ondernemers is dat een flinke stap.”

Een ander probleem is de verschillen in interpretatie tussen landen. “Dat maakt het lastig om internationaal te werken. Als we in elk land andere regels moeten toepassen, wordt het er niet eenvoudiger op.”

Kansen voor de toekomst

Toch ziet Pinto ook kansen. “Als we dit goed aanpakken, kan de nieuwe regelgeving zorgen voor duidelijkere regels en betere digitale controle. Dat helpt niet alleen het dierenwelzijn, maar ook de professionalisering van de sector.”

Een voorwaarde is volgens haar wel dat de regels realistisch blijven. “Ze moeten gebaseerd zijn op de praktijk. Geen mooie plannen op papier die in de stal of op de weg niet uitvoerbaar blijken.”

Actieve rol vanuit de sector

ANTA zit er namens Spanje bovenop. “We hebben actief deelgenomen aan de openbare consultatie en blijven in contact met Europarlementariërs van alle partijen,” vertelt Pinto. “We delen informatie, geven input en werken samen met collega-organisaties in andere landen. Ons doel is helder: zorgen voor een evenwichtige, haalbare en duidelijke regelgeving.”

En dat is nodig, benadrukt ze, want de impact van deze nieuwe regels zal groot zijn. “Dit wordt een kantelpunt voor de hele sector. We willen allemaal hetzelfde: goed voor de dieren zorgen. Maar het moet ook werkbaar blijven voor de mensen die dat elke dag doen.”